W prawie budowniczym określenie inwestor zastępczy używa się w odniesieniu do osoby, które są pewnego rodzaju pośrednikami i biorą czynny udział w procesie przekazywania prawa do rozpoczęcia budowy na danym gruncie. Wiele większych, ale też liczne mniejsze inwestycje wymagają tego rodzaju osoby do prawidłowego przebiegu całego procesu zdobywania pozwolenia na budowę.
Inwestor zastępczy podpisuje odpowiednią umowę z inwestorem właściwym, określanym niekiedy jako bezpośredni. Na jej mocy inwestor zastępczy zdobywa prawo do podpisywania, przyjmowania i wydawania wszystkich dokumentów, które są niezbędne w trakcie budowy. Trudno by było sprawy zorganizować tak, aby właściwy inwestor miał być na budowie przez cały czas jej trwania, skoro zleca ją komuś innemu. Tak więc schemat wygląda tak, że firma budowlana, która jest bezpośrednio związana z realizacja zlecenia, wszelkie kwestie konsultuje, nie z właściwym, czyli tzw. bezpośrednim inwestorem, lecz właśnie z inwestorem zastępczym.
Tak wiec do obowiązków „inwestora na budowie”, bo tak też można określić inwestora zastępczego należą wszelkie przygotowania, których trzeba dopilnować przed inwestycją oraz na bieżąco w jej trakcie. To również inwestor zastępczy zatrudnia kierownika budowy, który posiada odpowiednie uprawnienia, aby taką budową kierować. Tego rodzaju firma posiada również obowiązek kontrolowania postępu prac budowlanych i przekazywania tych informacji inwestorowi właściwemu. Jest to sprawdzony i bardzo wygodny sposób rozwiązania problemu obecności inwestora na budowie.